Eddy en Erik op Reis

We hebben de laatste drie dagen in en rond Moab doorgebracht. Moab ligt in het Oosten van Utah. Er wonen maar 5000 mensen, maar het is er een drukte van belang vanwege de vele mogelijkheden voor avontuur en buitensporten. Het ligt tussen twee grote nationale parken in: Canyonlands en Arches. Daarna zijn er veel parcours voor mountain bikers, motorrijders en crossers. Moab is langgerekt langs de highway 191 en er is een grote, maar niet een erg brede keus aan hotels en restaurants. Wij hebben van hieruit de twee Nationale parken bezocht, maar daarover verderop meer.

Sinds ons vorige bericht vanuit de Grand Canyon zijn we in zuidoostelijke richting naar Arizona gereden naar Monument Valley. Dit gebied met een spectaculair landschap ligt in het territorium van de Navajo indianen, die daar een ruime mate van autonomie hebben. Monument Valley is eigenlijk geen vallei. Er is geen rivier die het gebied heeft gevormd en het is ook niet omgeven door bergen. Het gebied was ooit een zandsteenvlakte, maar door wind en water erosie is de bodem gezakt. Daar waar het gesteente harder was zijn enorme bulten in het landschap ontstaan, die wel heel erg langzaam afbrokkelen. We overnachtten in het hotel The View in het Tribal National monument, dat door de Navajo’s wordt gerund. Verkoop van alcohol is verboden vanwege grote problemen met alcoholisme onder de Navajo’s in het verleden. Het hotel doet zijn naam eer aan, want van ons balkon hebben we een prachtig uitzicht op drie grote rotsen (of bergen): East Mitten, West Mitten en Merrick Butte. Verderop liggen een paar hoogvlaktes als Mitchell Mesa. We eten in het hotel restaurant. Het Navajo personeel is uiterst vriendelijk en behulpzaam. Na het diner gaan we met Majestic Tours op tour om het westelijk deel van het Tribal Park bij zonsondergang te bekijken. Hoogtepunt is de zogenaamde Teardrop Arch. Een boog in de rotsen, waardoor je een prachtig doorkijkje hebt op andere rotsformaties. Ook zien we een rotswoning die door een indianenvolk (Ancestral Pueblo) in de 13e eeuw is gemaakt. Eind 13e eeuw zijn de Pueblos weggetrokken uit dit gebied, maar niemand weet echt waarom.

De volgende ochtend staat een andere Navajo gids klaar om een tour door de rest van het gebied met ons te maken. Vanaf het hotel loopt een onverharde weg Monument Valley in. Eerste stop is John Ford Viewpoint. Dit is het favoriete punt van filmregisseur John Ford, die met zijn film Stagecoach (met in de hoofdrol John Wayne) de Valley in 1939 wereldberoemd maakte. De manier waarop hij Monument valley in beeld bracht is bepalend geworden voor het imago van het gebied. Vele andere films volgden zoals de Searchers (1956, eveneens van Ford), Thelma & Louise (1991), Forrest Gump (1994), Back to the Future 2 (1989) en the Lone Ranger  (met Johnny Depp in 2013). We rijden langs verschillende rotsformaties. Veel mensen rijden de route met een gewone auto, maar dat is niet altijd even eenvoudig. Wij rijden met onze gids ook door delen van het park waar individuele bezoekers niet mogen komen, zoals Sun’s Eye en Ear of the Wind. We bezoeken ook nog een hoodoo, een Navajo hut, waar een oude vrouw op traditionele wijze tapijten zit te weven.

Na de schoonheid van Monument Valley rijden we naar Cortez in Colorado. Cortez ligt op 10 mijl afstand van Nationaal Park Mesa Verde. Dit is het enige nationaal park dat niet gebaseerd is op natuurschoon, maar op archeolgische vondsten. In de hoogvlakte van de Mesa Verde leefden in de 13e eeuw een oude Pueblo volk (voorheen ook wel Anasazi genoemd wat in Navajo-taal “voorouders van vijanden” betekent). Dit volk is bekend om zijn keramiek en woningbouw. In de Mesa Verde bouwden de OUde Pueblos rotswoningen, die beschut waren tegen de koude noordenwind en de hitte in de zomer. Ook waren ze vanwege de lastige bereikbaarheid goed te verdedigen. Rond 1275 zijn de Pueblos weggetrokken en min of meer verdwenen. Niemand weet waarom en waarheen. De woningen in de rotsen zijn hier te bezoeken. Er is ook een aardig museum dat inzicht geeft in de ontwikkeling van de Pueblo beschaving van 100 tot 1300 nC. Helaas kunnen we niet alle woningcomplexen bekijken. De meesten gaan pas na 22 mei open voor bezoekers. We bekijken Spruce Tree House. Balcony House is ook open, maar dat vergt het beklimmen van stijle ladders en kruipen door nauwe tunnels en dat gaat een beetje te ver.

Vanuit Cortez rijden we naar Moab in Utah. Vanuit Moab bezoeken we de nationale parken Canyonlands en Arches. Canyonlands wordt gekenmerkt door de diepe canyons die zijn getrokken door de Colorado River en de Green River. De canyons zijn ontstaan doordat in het westen, in de buurt van de Grand Canyon, vulkanen actief zijn geworden, die lavadammen opwierpen voor de rivier. Toen die dammen het onder de druk van het stuwmeer het begaven spoelde er van alles in een grote golf westwaarts en sleet het gebied hier in een diepe canyon uit. Met name vanaf het Grandview Overlook en de Green River Overlook hebben we prachtige uitzichten over de de canyons en de loop van de rivieren.

Arches National Park wordt gekenmerkt door de bogen en ramen die door de wind, zand en water zijn uitgesleten in het zandsteen. De bogen zijn kenmerkend ook voor de staat Utah. De Delicate Arch staat afgebeeld op de kentekenplaten van de auto’s in Utah. We maken een korte trek naar de Landscape Arch helemaal aan het eind van de weg door het park. Helaas kunnen we de Delicate Arch niet bekijken. Het uitkijkpunt is overstroomd door de hevige regenval van de afgelopen dagen. Wel bekijken we de Noord- en Zuid Window in de Window-sectie van het park. Deze zijn makkelijk te bereiken via een korte wandeling. Ook bizar is de Balanced Rock. Een pilaar met daarop een grote steen, die er elk moment vanaf lijkt te kunnen vallen. Toch bestaat dit evenwicht al tienduizenden jaren.

Vanuit Moab rijden we naar Grand Junction in Colorado. Van daaruit gaan we het Colorado National Monument bekijken en wijnproeven in het wijndorp Palissade. Maar daarover meer in een volgend bericht.