Eddy en Erik op Reis

We zijn inmiddels weer voor de derde keer in Paramaribo op deze reis. Over enkele uren vliegen we terug naar Nederland. Sinds het vorige bericht zijn we naar Nieuw Nickerie gereden in het uiterste Westen van Suriname aan de grens met Guyana. Daar hebben we een excursie

Amerikaanse Uhu

gedaan naar het natuurreservaat Bigi Pan, een groot ondiep meer met grote groepen vogels. We werden vanuit ons hotel opgehaald met een busje van Albatros Tours en naar een steiger gebracht net buiten de stad. Onze schipper en gids Miguel voer een stukje de Nickerie rivier op naar een scheepshelling. Daar werd onze korjaal de helling overgetrokken naar een kanaal, dat richting het Bigi Pan meer voerde. Op de route zagen we verschillende vogelsoorten als zilverreigers, moerasbuizerds, rode ibissen en nog veel meer. Het water stond door de droogte erg laag. Op plaatsen slechts kniehoog of minder. Miguel moest voorzichtig varen om de vaargeul te houden. In het meer staan 4 huizen op palen waarin overnacht kan worden. Dat doen wij niet. We gaan wel even van boord om koffie te drinken. Dan varen we het meer rond en bekijken de grote groepen pelikanen en flamingo’s. Onderweg zien we de harders uit het water springen. Sommige  zijn zo onvoorzichtig dat ze in de boot belanden, een wisse dood tegemoet. Het is erg rustig en stil op het water. We horen alleen de vogels. We zien ook een paar visarenden op jacht naar de harders of grotere vissen. Na een rondje over het meer gaan we terug naar het huisje van Albatros Tours waar we de lunch opeten, die Miguel van zijn oma Gerda heeft meegekregen. Groeten met rijst en kip. Het smaakt heerlijk. Dan gaan we weer aan boord naar de steiger.

De reis terug naar Paramaribo duurt bijna 5 uur over zo’n 340 km. Vooral in het begin is het wegdek niet overal even goed en wordt er aan de weg gewerkt. Eenmaal in Paramaribo raken we in de dagelijkse verkeersopstopping. Rond 17 uur zijn we bij Kekemba resort van Lloyd en John. Tot mijn verbazing blijkt Lloyd mijn ouders te kennen. Hij heeft ze weleens op een verjaardag van een neef van mij ontmoet. Zo zie je maar. Kleine wereld.

Als we de volgende morgen wakker worden blijkt er een stroomstoring te zijn. Geen licht, geen waterdruk. We ontbijten met onze aangekochte boodschappen en gaan dan maar richting de Jules Wijdenboschbrug over de Surinamerivier. We rijden naar Fort Nieuw-Amsterdam. Dit fort is in de 16^e eeuw opgezet al verdediging van de monding van de Suriname en de Commewijnerivieren en de plantages die stroomopwaarts waren gelegen. De bouw zat niet mee.

Fort Nieuw Amsterdam

De grond bleek ongeschikt voor het bakken van stenen en de bodem te zacht om een zware vesting te bouwen. Vandaar dat slechts een aarden wal werd opgeworpen met kanonnen erop. Desondanks konden de Engelsen de vesting in 1799 en 1804 eenvoudig innemen, zonder een schot te lossen. Na het herstel van het Nederlands gezag in 1814 werd het een gevangenis. De militairen vertrokken. Daarna werd het het centrum van het districtsbestuur in 1905. De aarden wal, de gracht en de kanonnen zijn er nog net als de gevangenis en het kruithuis. Het complex is nu een openluchtmuseum. In de gevangenis is een tentoonstelling over de verschillende bevolkingsgroepen van Suriname en de geschiedenis van de vesting. Er is een armzalig museumcafé, waar we een bekertje oploskoffie drinken.

We rijden daarna verder naar Marienburg, waar we met een taxiboot de Commewijne over varen naar Frederiksdorp,

Plantage Frederiksdorp

een voormalige plantage. Het is nu een hotel met kamers in de voormalige woningen van de plantage eigenaar en de voormannen. Er is ook een aardig restaurant, waar we lunchen. In de buurt van het hotel zijn ook veel mooie vogels te zien. Tijdens de lunch krijgen twee zware regenbuien, maar gelukkig zitten we droog.

Na de lunch varen we terug naar Marienburg en rijden verder via Alkmaar naar de plantage Katwijk. Het is de enige

Sinaasappelboom Plantage Katwijk

nog werkende koffieplantage in Suriname. Hoewel de officiële rondleidingen om 10 en 12 uur zijn krijgen we toch een rondleiding over de plantage. De koffieproductie is van bescheiden omvang. Vandaar dat men ook sinaasappels en limoenen verbouwt. We rijden zowel het koffieveld als het citrusveld in. Na afloop van de tour krijgen we een kopje koffie van eigen bodem te drinken.

Daarna rijden we weer terug naar Paramaribo. Er staat een lange file voor de brug. Dit is deels aan het spitsuur te wijten, maar ook aan de stijle helling van de brug, waardoor vrachtwagens slechts stapvoets naar boven kunnen rijden.

’s Avonds in eten we in de wijk Blauwgrond bij een Javaans eethuisje. We eten heerlijk Indonesische gerechten voor heel weinig geld. Voor 115 SRD hebben we gegeten en gedronken.

De volgende dag rijden via de Martin Luther Kingweg richting het zuiden naar Berg en Dal. In de stad is het

Berg en Dal

erg druk op de weg, maar eenmaal buiten de stad wordt het rustiger en kunnen we goed doorrijden. De weg is in uitstekende staat. Rond 11 uur zijn we bij Berg en Dal en gaan we de hoofdweg af. We rijden over een onverhard, bochtig weggetje naar het resort. We geven onze bagage af en checken in, maar kunnen nog niet op de kamer. Dat kan pas vanaf 14 uur. We gaan verder met de auto naar Brownsberg, althans dat is de bedoeling. Maar de weg vanaf Brownsweg naar het natuurreservaat is zo slecht dat we het niet aandurven door te rijden.

Uitzicht op de Suriname rivier

We keren om en gaan in plaats daarvan de stuwdam en het stuwmeer bekijken bij Afobakka. De dam is tussen 1958 en 1965 aangelegd om Suriname en vooral de Suralco, aluminumsmelter van energie te voorzien. Vele marrondorpen zijn daarvoor onderwater gezet door het ontstaan van het stuwmeer, het Dr Van Blommesteijnmeer. De bewoners moesten naar nieuwe dorpen verhuizen. Verder is er niet zoveel te beleven. We rijden terug naar Berg en Dal, waar we moeten wachten tot 14 uur precies, voor we de sleutel krijgen. We hebben een prachtig huisje op een verhoging met zicht op de Surinamerivier, helemaal aan het eind van het resort. Een rustige plek, met een prachtig uitzicht vanaf ons ruime balkon. Ook vanuit ons bed hebben we mooi zicht op de rivier.

’s Middags gaan we nog even zwemmen in het zwembad en drinken we een drankje aan de bar, eveneens aan de rivieroever. ’s Avond dineren we op het resort. We nemen het buffetdiner, dat redelijk goed smaakt. Na het eten luisteren we op ons balkon naar de geluiden van het oerwoud. Daarbij zijn vooral de kikkers goed hoorbaar. Na een paar uur kalmeren ze een beetje en horen we ook andere dieren, zoals krekels, cicaden en apen.

Na het ontbijt hebben we ruim detijd om onze koffer in te pakken en te wachten op het vertrek van de boottocht om 9 uur. Met een gids maken we een tochtje over de Surinamerivier, langs een eiland in de rivier en enkele marrondorpen. We zien niet veel dieren, maar wel veel soorten bomen en planten.

Nu zijn we dus weer terug in Paramaribo. Vanochtend hebben we koffie gedronken en taart gegeten een nicht van mij en haar dochter. Het was heel gezellig. Vanavond vliegen we weer naar Nederland en komt alweer een eind aan deze bijzondere reis.