Eddy en Erik op Reis

We zijn vandaag in Nieuw Nickerie aangekomen in het uiterste westen van Suriname aan de Corantijn rivier, de grensrivier met buurland Guyana. De rit erheen was lang en de kwaliteit van de weg was wisselend. Sommige stukken waren glad als een biljartlaken, andere weer vol met gaten. Er werd ook veel aan de weg gewerkt, waardoor we zo nu en dan voorzichtig de tegenliggers moesten passeren.

De afgelopen dagen waren we in Paramaribo, de hoofstad van Suriname. De eerste dag hebben we het centrum van de stad verkend met de houten koloniale gebouwen, die gezamenlijk tot UNESCO werelderfgoed zijn verklaard. Helaas zijn niet alle gebouwen even mooi onderhouden en zou een likje verf geen kwaad doen. Aan het onafhankelijkheidsplein staan het Ministerie van Financiën met zijn klassieke façade naast het gerechtshof en schuin daartegenover het presidentieel paleis, ooit gebouwd de ambstwoning van de Nederlandse gouverneur. Op het plein komen liefhebbers van zangvogels bijeen om te wedijveren wiens vogel het hardst kan zingen. Even verderop ligt Fort Zeelandia aan de Suriname Rivier. Het is in de 17e eeuw gebouwd door de Nederlanders om de plantages langs de rivier te beschermen tegen invallen.

Verderop in het centrum staat de Basiliek Paulus en Petrus, het grootste houten gebouw van het Westelijk Halfrond. De 19e eeuwse kathedraal is aan de buitenkant geel geschilderd, maar van binnen zie je het pure hout. We wandelen verder en belanden tenslotte in de Centrale Markthal, waar verse groeten, fruit, vis en vlees wordt verkocht. Het pluimvee wordt ook levend aan de man gebracht.

Vervolgens zijn we moe naar een broodjeszaak aan de Heerenstraat gelopen, tegenover het Samsonhuis. Hier woonde een vrije zwarte vrouw, die een succesvol zakenvrouw werd in de 18^e eeuw en het zelfs na een lange rechtsgang afdwong dat ze met een blanke man kon trouwen.

Op onze tweede dag gaan we naar “Fietsen in Suriname” om een fiets te huren. Met de huurfiets rijden we naar de veerboot bij Plattebrug en steken we met fiets over naar Meerzorg. Fietsers huren een eigen boot, voetgangers moeten wachten tot hun boot vol is. Aan de overkant fietsen we naar het Peperpot Reserve. Daar wandelen we het wandelpad door de jungle af.

Doodshoofdaapje in Peperpot Reserve

Peperpot is een voormalige plantage, die is verlaten. De natuur nam het land over en nu zijn hier veel vogel en apensoorten te vinden. De vogels laten het een beetje afweten, maar we zien wel veer doodskopaapjes.

Om 16 uur gaan we op excursie naar de Zeeschildpadden op Braamspunt. Eerst met de bus naar Leonsberg. Vandaar met een boot de Surinamerivier af. Onze gids Daniel, een bioloog, vertelt honderduit. Waar de Suriname en Commewijne rivier samenkomen zitten veel dolfijnen, die we ook zien. Braamspunt is een landtong met een zandstrand aan de Oceaanzijde. We gaan aan land en lopen eerst wat rond. Dan eten we aan boord van de boot en wachten op de duisternis. Rond halfacht is het zover. Het is dan helemaal donker en we gaan de schildpadden zoeken, die hier in deze tijd van het jaar hun eieren op het strand komen leggen.

Groene Zeeschildpad op het strand

Binnen de kortste keren zien we er een aan land komen. We moeten wel ruim een half uur wachten voordat de schildpad zich heeft ingegraven en gaat leggen. De gids licht ons met een rode lamp bij. Een bijzondere ervaring. Na een kwartier is de schildpad klaar en kunnen we naar huis. We zijn rond tien uur in het hotel.

Zondag doen we rustig aan. We zien op een terras een live verslag van PSV tegen Feyenoord. Vandaag zijn we dus naar Nickerie gereden. Onderweg zijn nog even een Groningen gestopt. Geen bijzondere plaats, maar wel mooi gelegen aan de Saramacca rivier. Hier probeerde een groep Nederlandse kolonisten uit Groningen en Gelderland een landbouwerskolonie te stichten in de 18e eeuw. Als snel bezweek meer de dan de helft van de groep aan de typhus en trokken de overlevende Boeroes, zoals ze hier genoemd worden naar de stad.

Morgen gaan we op een excursie naar Bigi Pan, een natuurreservaat met veel vogels. We zijn benieuwd!