Eddy en Erik op Reis

Onze laatste dag in Beijing regent het hard. Met name in de ochtend. We bezoeken de 798 Art wijk, maar het bezoeken van de kunstgalleries door de stromende regen is niet zo’n succes. We

Capitol Museum Beijing

nemen daarom de maar de metro de stad in en bezoeken het Hoofdstad museum, het historische museum van Beijing. Mooi gebouw en de tentoonstelling kan ook wel boeien. De ontwikkeling van de stad door de millennia heen wordt aan de binnenzijde van de zalen getoond, terwijl aan de buitenzijde de ontwikkeling van de westerse wereld meeloopt. Er wordt ook wel wat weggelaten. Zo is de rol van de Guomindang en Chang-Kai Chek tijdens de Chinese Republiek (1912-49) en de oorlog tegen Japan helemaal gewist.

De volgende dag vliegen we naar Shanghai. Het is nog een hele reis naar het vliegveld met metro en airport express. Maar altijd nog veel sneller dan met de auto. Op het vliegveld is onze vlucht een uur vertraagd en we moeten vervolgens nog een hele tijd in een vliegtuigfile staan om te kunnen opstijgen. Rond half twee landen we in Shanghai (i.p.v. 12.15 uur). Met de metro zijn we in 20 minuten in het Okura Garden Hotel. We sluiten de vakantie hier in Shanghai af in een beetje luxe.

De volgende dag nemen we de metro naar Lujiazui, waar de grote wolkenkrabbers staan. We willen naar de top van het Shanghai gebouw, maar de ingang voor het Observatorium

Uitzicht vanaf Shanghai Tower

is niet zo eenvoudig te vinden. Het personeel is ook niet zo erg behulpzaam. Uiteindelijk lukt het wel. Het uitzicht is prachtig op de Huaping rivier en de Bund aan de overkant. De meeste hoogbouw is geconcentreerd in Pudong, waar we zelf staan, maar ook in aan de overzijde zijn veel hoge gebouwen, maar niet in de orde van de Shanghai Tower, die met 632

Uitzicht op Pudong vanaf de Bund

meter het op één na hoogste gebouw ter wereld is en het hoogste van China. Het uitkijkplatform is op de 118^e etage op 545 meter hoogte.

Na de toren gaan we naar de Bund. De Bund is een Engels/Indiase term van Bunding, dat slaat op het aanslibben van een modderige oever. De Bund is de oostoever van de Huaping rivier met vooral Brits-koloniale gebouwen. De boulevard is breed en biedt een spectaculair uitzicht op de wolkenkrabbers op Pudong. Aan

De Bund

de Bund staat ook het Fairmount Peace Hotel uit 1926, dat in Art Deco stijl is ontworpen door Palmer en Turner. Beroemde gasten waren George Marshall, Charlie Chaplin en Bernard Shaw. Het interieur is geheel gerestaureerd en vrij toegankelijk. Een populaire foto-shoot locatie. We drinken er thee met een gebakje.

Fairmount Peace Hotel

Aan het eind van de middag gaan we naar het Luxin park. Hier genieten vooral oudere inwoners van Shanghai van de groene omgeving en spelen kaart, debatteren, sporten en wandelen. In de buurt van hotel bezoek ik een kleermaker voor het laten aanmeten van een maatpak. Alle maten worden opgenomen en vele keuzes moeten worden gemaakt (aantal knopen, split, pasvorm, revers etc). Ook een overhemd wordt op maat gemaakt. De dag erop moet ik terug komen om te passen.

We eten ’s avonds bij Din Tai Fung in het IAMP winkelcentrum. Het menu is Taiwanees street food. Heerlijk klaargemaakt en smakelijk. We nemen wonton dumplings met varkensvlees, gebakkenrijst met rundvlees en sla en tomaten. Toe nemen we een kastanjedumpling en nog iets wat we niet helemaal thuis kunnen brengen.

Woensdag reizen we met de metro naar Yu Yuan Garden.

Yu Yuan Garden

Hier ligt, op een paar minuten fietsen, de tuin met die naam. Deze werd tijdens de Ming dynastie aangelegd door een hoge regeringsfunctionaris ter ere van zijn vader. Het is een grote collectie traditionele huisjes, tempels, vijvers, binnenhoven en grote stenen met gaten erin, die een mystieke betekenis hebben voor de Chinezen. Opvallend zijn de bruggen met de rechte hoeken er in. Dit omdat kwade geesten volgens de Chinezen geen rechte bochten kunnen maken. We zijn vroeg en het is nog relatief rustig. Een deel van het complex is slechts tegen betaling te bezoeken en dat is ook het mooiste deel. Er omheen ligt een grote bazaar met winkeltjes die voornamelijk toeristentroep verkopen en veel lawaai maken.

Vanuit de tuin gaan we met de fiets naar de Huapingrivier voor een tocht met een rondvaartboot. Kaartjes kopen we bij een soort VVV, waar niemand Engels praat. Aangezien ik niet voldoende contanten heb, moet ik naar een ATM. De baliemedewerkster loopt met me mee om de ATM te wijzen en vervolgens naar de terminal, zodat we de boot van 11 uur nog halen. De boot is relatief rustig en we hebben op het boven dek genoeg

Passen van het pak

ruimte om foto’s te maken van de oevers. Aan de ene kant Pudong met zijn wolkenkrabbers en aan de andere kant de Bund met de koloniale gebouwen. Het is prachtig. Na 50 minuten zijn we weer terug. We nemen de metro naar het hotel en gaan meteen langs de kleermaker om mijn pak te gaan passen. Er wordt druk afgespeld en gemeten, door wel drie mensen. Het wordt een mooi pak, dat is wel zeker. Morgen om 17 uur is het klaar. En het overhemd en de das ook uiteraard.

Rond 17 uur gaan we naar een restaurant aan de Bund. Het wordt M on the Bund. Het zit op de 7^e etage van een koloniaal pand met prachtig uitzicht op Pudong en de Bund. Het eten en de service matchen het uitzicht. We genieten van oesters en salade vooraf en dan kabeljauw en Australisch rund als hoofdgerecht. Als dessert nemen we het Grand Dessert voor twee met een dessertwijn. Koffie met koekje na. Tijdens het diner op het dakterras wordt het langzaam donker en gaat de feestverlichting op de wolkenkrabbers aan. Allerlei animaties worden getoond op de gevels, het wordt een ware flipperkast. We  gaan naar beneden de Bund op, om foto’s en filmpjes te maken. We worden

De Bund bij avond

aangesproken door een nieuwsgierige Chinees, die zijn Engels op ons wil oefenen. Daarna lopen we met een enorme mensenmassa over de East Nanjing Road naar het metro station. De politie is druk doende om de voetgangerstromen gescheiden te houden per richting. Zo druk dus.

Vandaag hebben we de fiets naar de voormalige French Concession genomen. We drinken koffie bij Café de Volcan in een typische straat voor deze wijk. Laagbouw, winkeltjes en kleinschalige horeca. Het café bedient ook de locale gay scene. We lopen via de Fuxin Road (Franse straat) naar het Fuxin Park (Frans Park). Hier is het een drukte van belang met vooral oudere Shanghainezen, die zingen, dansen, sporten en oefeningen doen. Het is erg leuk om te zien hoe de mensen zich vermaken met elkaar. Sommige groepen krijgen dansles, andere zijn al erg volleerd en dansen in formatie. [Zie Video Fuxing Park]. Het is wel een kakofonie, want elke groep heeft zijn eigen versterkte muziek meegebracht. Er zijn ook muziekgroepen, die saxofoon, klarinet en trompet spelen op een muziektape. Na het park fietsen we naar Xiantiandi. Dit is een heel chique winkelbuurt met dure winkels van o.a. DJI, maar ook van Tesla en een Chinees merk sportauto.

Straks gaan we kijken wat de kleermaker van mijn pak heeft gemaakt en morgen is het alweer tijd voor de thuisreis en komt een einde aan een prachtige reis door Het Rijk van het Midden, zoals de Chinezen hun land noemen.