Eddy en Erik op Reis

We zijn nu in Lissabon en van hier vliegen we weer naar Nederland. Dan zit deze reis er weer op. Het is snel gegaan, maar dat is ook een goed teken. Voor we hier kwamen hebben we nog op São Miguel de plaats Furnas bezocht. Furnas is het geothermisch meest actieve gebied. We rijden langs het Furnasmeer en de zwavellucht komt ons al tegemoet. Het dorp ligt in de krater van een voormalige vulkaan. We gaan eerst naar de Caldeira, een gebiedje aan de oostzijde van het centrum met stoomgaten en borrelende plassen water. Het water is kokend heeft en de dampen verraden de zwavel, die er in zit. Het is wel een spectaculair gezicht. We lopen daarna naar de botanische tuin, die is aangelegd door een portugese burggraaf, die in 1848 het landgoed aankocht. In de tuin bloeien planten die inheems zijn in de Azoren, maar ook planten die uit geheel andere klimaatzones komen. De verzameling wordt nog steeds uitgebreid en verbreed. De entree bedraagt 8 euro. In de tuin zijn ook geotermische baden, waarin je kunt zitten en zwemmen. Het gebruik ervan is inbegrepen in de entree. Het water is ijzerhoudend en roodbruin van kleur. Je beter niet je beste zwembroek aan trekken, want die kleurt permanent roodbruin. De oude zwarte is prima. Het water is warm, rond de 35 tot 40 graden. Er is een kleine poel met watersproeiers en een hele grote met een eiland in het midden. Het water in de poelen stinkt gelukkig niet naar zwavel. We nemen een weldadig bad. Na de lunch rijden we eerst naar een andere Caldeira, waar men grote kookpotten in de aarde stopt met vlees en groenten en die zes uur lang door de aardwarmte laat garen.

Daarna rijden we naar Gorreana. Daar zijn twee werkende theeplantages, de enige in Europa. Er worden verschillende soorten thee geproduceerd. De rondleiding door de fabriek is erg summier. Aan het einde van de tour worden de verschillende soorten gepresenteerd en kan er een kopje gedronken worden. Daarna beland je in de winkel. Rondom de fabriek zijn de theevelden, waar je doorheen kunt lopen.

Dinsdag vlogen we vroeg in de ochtend naar Lissabon. ’s middags doen we een stadswandeling met gids Diogo. Hij leidt ons door de centrale wijken van Baixa en Chiado, die in 1755 vrijwel geheel zijn verwoest door een aarbeving en nadien onder leiding van de Marques de Pombal en koning Joseph herbouwd in neoklassieke stijl. Het is warm, maar er staat wind van zee. Diogo vertelt veel over het mooie centrum. We lopen van het plein via de Rua Augusta naar de Rua Nova do Almeida, omhoog naar de wijk Chiado.

Hij wijst ons op oude traditierijke winkels, zoals de Livraria Bertrand, de oudste nog in bedrijf zijnde boekhandel. Ook zien we een groot aantal kerken, zoals de Inregja dos Martires, opgedragen aan de slachtoffers van de aardbeving. We lopen langs het terras van Art Nouveau cafe A Braseleira met prachtig interieur. Op het terras een beeld van een zittende Pessoa, de 20^e eeuwse Portugese schrijver. Vervolgens komen we op de Praça de Luis de Camões. Dit is de traditionele ontmoetingsplek in de stad. Vlak daarbij is de Manteigaria, waar de pasteis de nata worden gebakken met roomboter en niet met margarine. We nemen een proef. Het is heerlijk. Vervolgens lopen we al stijgend naar het Convento do Carmo. Een voormalig klooster en nu een oudheidkundig museum. Ernaast is het militair museum, waar tijdens de dictatuur van Salazar en Caetano (De Estado Nuovo of Nieuwe Staat, 1932-1974) het opperbevel van het leger was. Op het plein ervoor het Largo do Carmo speelden spannende taferelen af tijdens de Anjerrevolutie van 1974. Achter het museum staat de lift van San Just, die de Chiado met Baixo verticaal verbindt. Het uitzicht over de stad is hier prachtig. We dalen weer af en lopen richting de Rossio, een groot verkeersplein, met een standbeeld van Pedro IV en het Nationaal Theater. Het mozaiekplaveisel is bijzonder, het patroon golft en brengt je ogen in de war.

We lopen daarna in de richting van de kathedraal Sé. Deze kerk uit 1150 – maar regelmatig uitgebreid en vernieuwd, staat op een verhoging en is in oorsprong romaans. Een prachtig roosvenster boven de ingang met Christus en de 12 apostelen. Het koor is mooi en achter het hoogkoor is de schatkamer met allerlei prachtige zilveren en gouden kelken, monstransen, gewaden, boeken en nog veel meer. Hier eindigt onze wandeling met Diogo.

Woensdag gaan we naar het Calouse Gulbenkian museum. Dit museum is gevormd rond de kunstverzameling van de oliebaron Gulbenkian (1869-1955) van Armeense afkomst. Hij was betrokken bij de oprichting van Shell. Hij was een soort Roman Abarmovitsj in zijn tijd, die zijn geld niet voetballers, maar in kunst stak. Aanvankelijk was zijn collectie in een museum in zijn huis in Parijs, maar na de Duitse invasie vertrok hij eerst naar Vichy en in 1942 naar Lissabon. De collectie gaat van de oude egyptenaren tot de 20^e eeuw. Het museum is mooi ingericht en de werken zijn goed verspreid over de tijdperken heen. Ook Hollandse meesters zoals Rembrandt en Hals, maar ook impressionisten als Monet, Manet en Degas. Opvallend genoeg geen Van Gogh. Daarna lopen we naar het Parque Eduardo VII, vernoemd naar de Engelse koning die hier op bezoek was. Het park ligt op een helling en van boven af heb je zicht tot op de Taag. Het park loopt af naar de Avenida, waar we lunchen en vervolgens naar het hotel voor een pauze.

Na de pauze gaan we een ritje met tramlijn 28 maken. De oude tramstellen werken zich piepend en krakend, afgeladen met toeristen, omhoog door de smalle straatjes richting het oude kasteel Jeronimo. Onderweg passeren we diverse uitzichtpunten. Na het mooiste gedeelte van de rit, stappen we uit en nemen de tram terug. Bij het miradouro de Santa Luzia stappen we uit en drinken en te dure cocktail en genieten van het uitzicht. Dan weer terug de stad in en met de metro naar het hotel.

’s Avonds eten we exclusief bij restaurant Eleven (1 ster). Het uitzicht over het park en de stad is prachtig en het eten voortreffelijk.

We nemen donderdagochtend de bus naar de Jardim de Estrela. Dit is een klein park, waar de mensen uit de omgeving koffiedrinken, sporten en wandelen. Het is niet erg groot, maar wel mooi en overzichtelijk. Aan het park ligt ook de basiliek de Estrela. Een grote koepelkerk in barokstijl. Vanaf de basiliek nemen we tram 25 naar de Cais de Sodré.

Daar staat de Mercado de Ribeira, een klassieke markthal, waar groenten, vlees, vis en bloemen worden verkocht. Althans in een van de twee hallen. De andere hal is omgetoverd in een groot food court, de Time Out Market. Diverse restaurants en eettentjes zitten aan de rand van de hal en in het midden kun je een plek vinden om het allemaal op te eten en te drinken. Het is nog vroeg en dus niet zo erg druk. We drinken er een koffie en eten er een pasteis de nata van Manteigaria, die hier ook een filiaal hebben. Vervolgens nemen we de trein naar Belem. Het kopen van een kaartje uit de automaat gaat niet zo makkelijk, maar we krijgen assistentie van een werkeloze die mensen helpt. De treinrit duurt maar enkele minuten. In Belem willen we naar het MAAT museum voor architectuur en kunst, maar lopen de verkeerde kant op. Daar komen we pas laat achter. We nemen een electrische step en rijden weer terug. Het MAAT gebouw is spectaculair qua architectuur. Een soort oester aan de kade. We lunchen in de MAAT kitchen. Dan blijkt het MAAT gesloten te zijn. We kunnen wel terecht in de voormalige electriciteitscentrale ernaast. Daar staan enkele installaties, die matig interessant zijn en verder is het gebouw zelf de bezienswaardigheid met een tentoonstelling over elektriciteit voor kinderen.

We nemen de trein terug naar Cais de Sodré en dan de metro naar Chiado, waar we een cocktail drinken bij open lounge bar Topo, bij de San Justa lift, met prachtig uitzicht over de stad. We gaan terug naar het hotel. ’s Avonds gaan we met de elevador naar de Bairo Alto en eten op het terras bij Bairro do Avilez. Wel lekker, maar het tempo ligt wel moordend hoog. Na afloop drinken we nog een drankje bij Portas Lagras. De buurt Bairo Alto is veel drukker en luiddruchtiger dan we het herinneren van 20 jaar geleden. Of we worden oud…