Eddy en Erik op Reis

Op Koningsdag zijn we vertrokken voor 3,5 week vakantie in Frankrijk en Italië. We vliegen vanaf Schiphol naar Marseille, vanwaar we met een huurauto naar de Vaucluse rijden. Daar heeft een oud-collega van Eddy een vakantiewoning en een studio. Wij gaan hem en zijn vrouw daar bezoeken en blijven er ook overnachten. We komen er in de middag aan en worden in de zonnige tuin ontvangen. ’s avonds gaan we gezamenlijk uit eten in het naburige Vaison-la-Romaine. Dit is een levendig provinciestadje met een leuk plein, waaraan verschillende eetcafé’s en restaurants liggen.

De volgende dag gaan we na het ontbijt weer naar Vaison. Nu voor het bezoeken van de Romeinse opgravingen daar. Vaison was in de Romeinse tijd een belangrijk handelsknooppunt en heette toen Vasio Vocontiorum. Er zijn twee opgravingsplekken: Puymin en la Vilasse. Puymin is de grootste en heeft naast een Apollotempel ook een groot amfitheater, dat nog steeds wordt gebruikt voor festivals in de zomer. Vanaf de tribune heb je niet alleen zicht op het toneel, maar ook op de mooie omgeving. La Villasse is kleiner en laat de contouren van winkels en woningen zien.

In de verte hebben we al de grote berg van deze streek gezien, de Mont Ventoux. Een van de bekendste bergen van Provence, die regelmatig in de Tour de France wordt opgenomen. Zo ook dit jaar weer (op 14 juli). Nu we toch in de buurt zijn willen we deze heilige wielerlocatie niet overslaan. Het is nog vroeg in het seizoen en daarom is de berg nu nog slechts vanuit één richting op te rijden, via Bédoin. We rijden eerst naar Bédoin, waar we in het dorp lunchen. Dan rijden we naar de top van de Mont Ventoux. Hoe hoger we komen hoe kaler de berg wordt; tot we boven de boomgrens komen en het typische maanlandschap van de Mont Ventoux, dat we uit de touretappes kennen, zich laat zien. We rijden langs het monument, voor de op de flanken van de berg overleden Britse renner Tommy Simpson, en komen slalommend langs tientallen wielertoeristen boven. Daar is het koud, maar het waait er bij wijze van uitzondering niet erg hard. Het is een bijzonder gezicht. We zien vele renners worden onthaald door bewonderende familieleden en zich weer moed in praten voor de weg terug. Voor ons is het wat eenvoudiger.Wij rijden weer naar Roaix, waar we afscheid nemen van Reinout en Lydia en we gaan vervolgens door naar Marseille.

Op weg naar Marseille komen we in een gigantische file, die ons meer dan 45 minuten extra reistijd kost. We overnachten in Hotel Hermes aan de Vieux-Port, de oude Haven van Marseille.

In Marseille

Vieux-Port met Notre Dame de la Garde

kijken we in de volgende dagen rond. We wandelen door de oude Panier wijk in de buurt van de Oude Haven. Deze oude volksbuurt maakt een comeback als artistiek en culinair centrum. We gaan later de berg op naar de Notre Dame de la Garde, de kerk die vanaf een hoge berg uitkijkt over de hele stad.

In het zuiden van de stad staat een flatgebouw uit 1947, dat is ontworpen door de architect Le Corbusier en dat inmiddels een monument is, Cité Radieuse (stralende stad). We worden er rondgeleid door een gids, die de bedoelingen van de architect met dit wo
ningproject uitlegt. Een woning (Unité d’habitation of wooneenheid) is nog in originele staat behouden. Het is bedoeld als verticaal dorp met niet alleen wo
ningen, maar ook winkels, kleuterschool, sportschool, huisarts, tandarts en nog veel meer. Alles is functioneel. Het dakterras is beschikbaar als zonneweide,hardloopbaan en speelplein voor de kleuterschool Ook hier is het theater.

In Marseille bezoeken we ook het MUCEM het Musee des Civilisations de l’Europe de la Mediterranee. Het is opgericht voor het jaar dat Marseille Europese cultuurhoofdstad was in 2013. Een mooi gebouw aan de haven met wisselende tentoonstellingen. Er was nu een grote overzichtstentoonstelling over Picasso’s werk

In een Unité d’habitation

en inspiratiebronnen.

Vanaf Marseille varen we ’s avonds op 30 april met de veerboot naar Bastia. We vertrekken om 19 uur en komen er om 8 uur de volgende ochtend aan. De huurauto nemen we niet mee. Die hebben we in Marseille ingeleverd. We hebben aan boord gezelschap van een peloton van het Franse Vreemdelingenlegioen. De mannen zitten strak in het vel en in het uniform en gedragen zich voorbeeldig. Het 2e REP is in de buurt van Calvi gelegerd.

MuCEM in Marseille

In Bastia verblijven we in een apartement dat we via AirBnB hebben gehuurd. Het is aan de rand van het centrum (Bastia is niet erg groot) gelegen en alles is op loopafstand.

We verkennen de

Oude Haven Bastia

stad en lunchen bij de haven. ’s avonds is zowat alles dicht. Eigenlijk ’s midags al. Het 1 mei en dat is hier een vrije dag voor iedereen. Ternauwernood vinden we een restaurantje waar de keuken open is.

Op 2 mei is iedereen weer in actie en bezint Frankrijk zich over de schade die tijdens de 1 mei manifestaties is aangericht, met name in Parijs en Nantes. Kennelijk is het elk jaar raak. Op Corsica is niets gebeurd. Wij rijden een rondje over de Cap Corse, het schiereiland aan de noordzijde van Corsica met zijn ruige kust. 50 jaar geleden waren de dorpen op Cap Corse niet eens via de weg

Langs de Cap Corse

bereikbaar. We gaan tegen de klok in en beginnen aan de westkant. De weg is smal en zeer kronkelig. We schieten maar erg langzaam op. We doen ruim 3 uur over de westkust. Het weer is ook helemaal omgeslagen en het regent pijpenstelen. De tweede helft langs de oostkant gaat veel sneller. In 45 minuten zijn we terug in Bastia.

Calvi

Vanuit Bastia rijden we naar Calvi in het noordoosten. Het is weer heerlijk en de zon schijnt volop. Calvi is een kleine plaats met een grote jachthaven en een citadel. Men beweert dat hier Columbus is geboren, maar het bewijs hiervoor is flinterdun. De citadel staat vol met oude panden en is leuk om door heen te lopen. Het is duidelijk dat het toeristenseizoen nog niet is begonnen. De meeste terassen zijn zo goed als leeg en de bediening slooft zich uit om je op hun terras te krijgen.

10 km buiten Calvi ligt Sant’Antonino dat tot een van de mooiste dorpen van

Citadel van Calvi

Frankrijk wordt gerekend. Het ligt boven op een berg en met de auto kom je tot de rand van het dorp waar een betaald parkeer terrein is. Vandaar gaan we te voet verder. We lunchen er met een mooi uitzicht op de omgeving.

Vanuit Calvi volgen we de kustlijn naar het Zuiden naar Porto. Dat is maar 75km, maar we doen er ruim 3,5 uur over. De weg is mooi, maar we worden draaierig van de kronkels. Er is heel weinig verkeer. In Porto is dat wel anders. Heel veel dagjesmensen zijn hier op deze hemelsvaartdag (5 mei) heen gekomen om een boottochtje te maken langs de rode rotsen van de Callenches. Een prachtig landschap. Wij bekijken de Calanches eerst vanaf de weg naar Piana. Later maken we zelf een boottocht met een kleine smalle en snelle boot (“een sierraad van technologie, dat u niet onverschillig zal laten” zo belooft de brochure), die ook grotten in kan varen. We rijden ook nog langs een canyon, die door een kleine rivier is uitgesleten. Onderweg komen we loslopende koeien, geiten en varkens tegen. De beesten lopen vrij rond over de weg en niemand lijkt zich om ze te bekommeren. Zij zelf trekken zich weinig aan van het verkeer en steken de weg over als dat zo uitkomt.

 ’s avonds vertrekken de dagjesmensen weer en hebben we Porto weer voor onszelf.

Morgen rijden we het binnenland van Corsica in naar Corte.