Eddy en Erik op Reis

We zijn nu ruim een week in Wales en inmiddels in Aberystwyth aangekomen. Aber is een typisch Britse badplaats met veel hotels, restaurants, pubs, fish & chips, souvenirswinkels en speelhallen. Er is ook een kleine pier. Op een zonnige zaterdag als deze is het erg druk op de boulevard langs het strand. Voor velen is maandag ook een vrije dag (Spring Bank Holiday).

Op 17 mei zijn we met de Eurostar van Rotterdam Centraal naar Londen gereden. We reizen in Standard Premier. De stoelen zijn ruim en we rijden om 7.28 weg uit Rotterdam. We krijgen een ontbijtje in de vorm van een bananenbroodje, jus d’orange, koffie of thee. De eerste stop is Brussel Zuid, waar de trein 20 minuten blijft staan. Dan door naar Lille, waar we na een korte stop doorrijden naar Londen, door de kanaaltunnel. We komen om 9.57 locale tijd aan St Pancrass station. We lopen naar het metrostation en nemen de Circle lijn naar Paddington station. We zouden de trein van 11.16 naar Cardiff nemen, maar die is geannulleerd. De volgende trein is om 11.48. We hebben weliswaar geen stoelresering meer, maar er is genoeg plaats in 1e klasse van de trein. Er is wel weinig tijd tussen het bekend maken van het vertrekspoor en de vertrektijd. Maar het lukt allemaal wel.  We zitten in 1^e klas en krijgen onbeperkt drankjes geserveerd en snacks als we dat willen. Na 2 uur komen we om 13.39 aan op Cardiff Central. Vandaar is het een paar minuten lopen naar het Royal Hotel.

De volgende dag starten we in de Castle Arcade, een van de vele 19^e eeuwse winkelpassages in het centrum van Cardiff. We drinken koffie bij Baker Café. Daarna gaan we naar het Cardiff Castle. De geschiedenis ervan gaat terug tot de Romeinen, maar het oudste nog bestaande deel is de Normandische donjon. Er omheen is een Engelse ommuring. Belangrijkste bezienswaardigheid zijn de 19^e eeuwse verblijven van de Markiezen van Bute. Deze familie ontwikkelde Cardiff als een haven en industriestad en bezat veel kolenmijnen in de omgeving. De 3^emarkies was een van de rijkste mensen ter wereld. De familie was van Schotse origine en verbleef maar 7 weken per jaar in het kasteel. Toch is het kasteel zeer duur ontworpen en van alle gemakken voorzien. Er zijn allerlei soorten pronkkamers, waarvan je kunt zien dat geld geen probleem was. De Arab room, de Roman Room, banquet room, etc etc. Deze zalen kunnen alleen bezocht worden met een gids.

We lunchen in de Morgan Arcade en ’s middags bezoeken we het Principality Stadium. Dit stadion werd in 1999 gebouwd voor het Rugby WK. Het wordt gebruikt als thuisstadion van het Welsh rugby team en daarnaast als concerthal. Het stadion heeft een verschuifbaar dak net als de Johan Cruijff Arena. Er kunnen 72.500 mensen in. We gaan mee met de tour door het stadion en zien de tribunes, de VIP lounges, de kleedkamers en de persruimte. Rugby is in Wales de nr 1 sport. Belangrijker dan voetbal, hoewel de laatste tijd daar meer succes mee wordt geboekt.

Zondagochtend gaan we met de bus naar Cardiff Bay, het havengebied dat is herontwikkeld met nieuwbouw, horeca en culturele instellingen. Meest opvallend is het Millennium Centre, het cultureel centrum van het land en thuisbasis van het BBC Wales National Orchestra en Choir. Er is vandaag een 10km loop en het is erg druk rond de Roald Dahl plass, vernoemd naar de auteur die hier geboren en gedoopt is. Naast het Millennium Centre staat de Sennedd, het Welshe parlement, ontworpen door Richard Rodgers. Verderop staat de Noorse zeemanskerk. Aan de westelijke kant van de Bay zijn veel restaurants en woningen. Rond half twaalf gaan we terug naar het hotel. We lunchen weer in de Royal Arcade. In de middag nemen we de bus naar Llandaf. In dit dorp, dat nu een voorstad van Cardiff is, staat de kathedraal van de stad. Van oorsprong een Normandische kerk en in de loop der tijd verder uitgebreid. Mooie glas-in-lood ramen. Het kerkkoor houdt een repetitie tijdens ons bezoek.

We sluiten de dag af met een drankje bij Mary’s, de gay buren van ons hotel.

Maandag bestellen een Uber taxi voor de rit naar de Hertz autoverhuur op een industrieterrein, zo’n 3,5km naar het Zuidwesten. Bij Hertz krijgen we een upgrade naar een Nissan Qasquai. Eigenlijk zouden we een Vauxhall Astra krijgen. We rijden naar Newport om de Transporter brug te bekijken. Dit is een horizontale lift over de rivier, die eind 19^e eeuw werd gebouwd om de havenwerkers een kortere route naar hun werk te bieden. De lift is helaas buiten gebruik vanwege renovatiewerkzaamheden.

We rijden verder naar Tintern Abbey. Deze abdij werd in 1131 gesticht door Cistercijnermonniken, die uit Normandië afkomstig waren. In de 14^e eeuw kwam de abdij tot grote bloei, maar daarna liep het terug. In 1536 werd de abdij ontbonden op bevel van Henry VIII. De monniken verdwenen en de abdij raakte in verval. Gelukkig lag ze afgelegen en hebben omwonenden de stenen van het klooster niet gerecycled. De kerk is nog redelijk in tact, zij het dat er geen dak meer op zit. Van de cellen van de broeders rest niet veel meer dan de contouren.

De ruines zijn in beheer van Cadw, de Welshe erfgoedbescherming. We hebben lidmaatschapskaarten, dus kunnen we gratis erin.

We rijden verder naar onze B&B in Brecon. In Abergavenny maken we een stop voor lunch. Vervolgens rijden we naar Ty Helig Guest House in Brecon. We worden hartelijk ontvangen door Christine. Aan het eind van de middag verkennen we de dorpskern en drinken we een biertje bij Brecon Tap. Daar eten we later ook.

We hebben gisteren onze wensen voor het ontbijt doorgegeven en worden vanochtend op onze wenken bediend. Erik neemt roerei en zalm en een worstje. Ik cornflakes en daarna zalm en toast, tomaat en champignons. Door een misverstand in de keuken krijg ik ook ei, maar die schenk ik aan Erik in ruil voor wat zalm. Na het ontbijt gaan we koffiedrinken in het dorp. Na de koffie rijden we eerst langs de tourist informatie en dan in Zuidelijke richting het nationaal park Brecon Beacons in. De bedoeling is, om te gaan wandelen naar de watervallen in het park, maar de navigatie laat ons in de steek, waardoor we helemaal verkeerd uitkomen. Als we daarachter komen gaat het weer mis. We lunchen bij een pub in Ponsticill. Uiteindelijk komt het goed, maar het is al 14 uur als we parkeerplaats vinden vanwaar je naar de watervallen kan lopen. Ik loop naar de Sgwd Clun-gwyn, slechts een kwartier lopen vanaf de parkeerplaats. Ik had nog naar een andere waterval kunnen lopen, maar dat laat ik maar zitten. Daarna bezoeken we de kathedraal van Brecon. De geschiedenis gaat terug tot 1093, maar wat we nu zien is vooral gotisch in stijl.

Na het ontbijt en koffie bij Coffee #1 gaan we op weg naar Pembrokeshire. De rit over de A40 duurt ongeveer 2 uur. Daarna volgt een parcours over erg smalle weggetjes, die uiteindelijk naar onze bestemming leiden. We arriveren even na 11 uur bij het huisje in Clarbeston Road. Het huis ligt zo afgelegen, dat zelfs geen ontvangst hebben op onze mobiele telefoon. Gelukkig is er wel kabel en internet met WiFi.  Eigenaar Sue is er niet om ons te ontvangen, maar de deur staat open en we kunnen onszelf binnenlaten. We zetten de spullen binnen en maken een boodschappenlijst. We rijden naar Haverford West, waar we bij de Morisson supermarkt inkopen doen. We eten er ook in de cafeteria. Niet bijzonder, maar wel gemakkelijk.

Donderdag rijden we naar Laugharne, een half uur ten zuiden van Carbleston Road. Het vissersdorpje heeft een kasteel dat terug gaat tot de 12^e eeuw. Het werd versterkt door de Normandiërs, maar uiteindelijk tijdens de Engelse burgeroorlog in de 17^e eeuw zwaar beschadigd. Het is sindsdien een ruïne. Beroemder is het dorp vanwege de Welshe dichter Dylan Thomas (1914-53), die hier woonde van 1949 tot 1953. Hij woonde in Sea View House en schreef zijn gedichten en proza in een bootshuis aan de waterkant. Beide gebouwen zijn bewaard gebleven en “Writing Shed” is ingericht zoals het was in de tijd dat Thomas er schreef. Beroemd is zijn Poem in October, dat hij schreef naar aanleiding van zijn 30^e verjaardag, waarin hij beschrijft wat hij op die dag zag op een wandeling langs de kust en de haven van Laugharne. De wandeling is bewegwijzerd. We drinken koffie in een café dat bestiert wordt door drie eigenzinnige, maar weinig efficiënte oudere dames.

We rijden langs St Martin’s Church, waar Dylan en zijn vrouw Caitlin liggen begraven onder één eenvoudig wit kruis met aan weerszijden hun namen. Thomas overleed op 39-jarige leeftijd, tijdens een lezingentour in de VS aan een slecht behandelde longontsteking.

We rijden naar Tenby een badplaats verder naar het westen. Het is een oud vestingstadje, dat het eerst vermeld wordt in de 9^e eeuw. De Normandiers nemen het in en verstevigen het. In de middeleeuwen kende het welvaart, die weer verging, maar met de komst van de spoorweg in 1863 leefde het weer op als vakantiebestemming. Dat in nu nog te merken. Het stadje drijft op toerisme. Heel veel horeca, souvenirwinkels en winkels met strandspullen.

Het uitzicht op de zee en de haven is prachtig en de kades langs de haven zien er kleurrijk uit. De stranden weerszijden van de haven zijn breed, zeker bij laag water als wij er zijn. We lunchen in Café Vista op de rand van de klif met zicht op het strand. We wandelen door de straten, bekijken de kerk en de stadsmuur, doen boodschappen en rijden dan weer terug naar onze Airbnb. Erik kookt vanavond weer een eenvoudig, doch smakelijk maal.

Vrijdag rijden we naar St Davids, aan de kust, waar de kathedraal staat, die gesticht is door de beschermheilige van Wales, St David (±500-±589). Het is met ruim 1700 inwoners de kleinste stad in het VK. Het kreeg in de 12^eeeuw stadsrechten, maar verloor die in 1886. In 1994 werden ze hersteld op verzoek van koningin Elizabeth II. De kathedraal staat op de plaats waar David halverwege de 6^e eeuw een kerk stichtte aan de oevers van de rivier Alun. Vanaf de middeleeuwen werd St Davids een belangrijk bedevaartsoord. In de Normandische periode werd de kathedraal herbouwd. Paus Calixtus II verordonneerde dat twee pelgrimages naar St Davids gelijkstonden aan één naar Rome. Na de reformatie in 1536 ging het achteruit met St Davids. Het koper van het dak op het bisschoppelijk paleis werd verkocht. Het bisschoppelijk paleis is nu een ruïne naast de kathedraal. Na eeuwen van verwaarlozing werd de kerk in 1793 gerenoveerd en tussen 1862 en 1870 nog eens. 

In de kerk ligt St David begraven en een oom van koning Hendrik VIII. Er zijn prachtige glas in loodramen en een mooi altaar. Tijdens ons bezoek zijn er diverse schoolklassen, die een rondleiding krijgen en opdrachten moeten uitvoeren. We drinken nog koffie in het centrum en rijden dan verder langs de kust van de St Bride Bay. We stoppen even in Newgale en rijden dan door naar het strandplaatsje Broadhaven. Daar lunchen we.

’s Avonds eten we bij Hotel/Restaurant Wolfcastle (Allt yr Afon). We nemen het fine dining menu en dat stelt niet teleur. Heerlijke gerechten, al is het wel wat veel. Kennelijk slaat dit concept in deze streek nog niet helemaal aan, want we zijn de enigen vanavond. De rest eet in de bistro, die eenvoudiger is en wat vriendelijker voor de beurs.

Nu zijn we dus in Aberystwyth. Slechts voor één nacht, want morgen rijden we landinwaarts.