Eddy en Erik op Reis

We zijn inmiddels aangekomen in Portland, de grote stad in de staat Oregon. De afgelopen week hebben we mooie natuur gezien en leuke steden. Sinds ons vorige bericht zijn we vanuit Sacramento naar de kust gereden. Hier bezochten wij de Redwood National en State Parks. Het is verzameling van door de federale en Californische overheid beschermde natuurgebieden langs de Pacifische kust, waar de grote Redwoods groeien met de enorme dikke en hoge boomstammen. Het is een soort grote conifeer. Altijd groen. De Coastal Redwoods zijn familie van de sequoia. Ze kunnen 2.000 jaar oud worden, tot 115 meter hoog en een diameter van 8 meter. Ze groeien in een zone langs de Californische kust ten noorden van Big Sur tot het zuiden van Oregon. Nooit verder dan 60 km uit de kust, want dan wordt de bodem en de lucht te droog. Ze groeien in dichte bossen en op de woudvloer groeien alleen maar varens.

We lopen vanaf de weg een kort stuk je naar een heel dik exemplaar en verderop een ‘interpretive trail’ met bordjes met uitleg. Hier heeft het bosbeheer een weg, die het ecosysteem verstoorde weggehaald en de natuur hersteld. De parkway komt weer uit op de US-101, die we naar Klamath vervolgen. Klamath ligt buiten het NP en behoort tot het tribale land van de Yurock. In Klamath hebben ze hun bestuursgebouw, rechtbank en politiebureau. En natuurlijk een casino en hotels. Er zijn nog 5.000 Yurocks in het gebied. We rijden over de Bald Hills Road. Deze volgen we tot de Lady Bird Johnson Grove. Een hooggelegen stuk bos met een korte rondlopende trail met zicht op de toppen van bomen die lager staan. De volgende dag rijden we over de Howland Hill Road, die het Jeddidia Smith Redwood State Park in loopt. De weg is onverhard een gaat door een dicht woud van enorme Redwood bomen, de een nog grote dan de ander. We stoppen bij de Mill Walk Trailhead, dat leidt naar de Grove of the Titans. Dit zijn de supergrote bomen. Het is ongever een mijl omhoog en naar beneden lopen en daar staan de reuzen. Het is een indrukwekkend gezicht. De grootse hebben een omtrek van meer dan 20 meter. Rond de bomen zijn boardwalks aangelegd zodat je er gemakkelijk omheen kunt lopen. Er is ook een uitzicht op de West Fork Clarks Creek.

We rijden verder naar Ashland in de staat Oregon. Dit is een rustig klein stadje, dat het culturele centrum van de streek vormt. Het staat bekend om het Oregon Shakespeare Festival dat 9 maanden van het jaar beslaat. Verder is er een leuk centrum met een mooi park en goede restaurants en 3 theaters.

Vanuit Ashland rijden we naar Crater Lake National Park. Vanaf het visitor center lopen we naar het Orientation Point met een onovertroffen uitzicht op het Crater Lake. Dit is een voormalige vulkaankrater, die zich met water heeft gevuld. Het ontstond 7700 jaar geleden toen de vulkaan Mazama instortte. Het meer ligt op 1883 meter boven zeeniveau. Het is met 594 meter het diepste meer in de VS. Het park is bijna heel het jaar met sneeuw bedekt. Nu is slechts 7 mijl van de weg rond de kraterrand vrij van sneeuw en begaanbaar. Vanaf Orientation point zien we het meer liggen. De waterspiegel is volkomen glad en weerspiegeld de lucht en de bergen perfect. In het meer liggen twee eilanden: Wizard Island, een askegel, aan de westzijde en Phantom Ship een stenen pilaar aan de zuidzijde. We rijden langs de rand van de vulkaan naar de Wizard Island overlook. Hier is een ook een prachtig uitzicht, met name op het eiland. Hier stopt de route, want de rest van de weg is hier nog niet sneeuwvrij gemaakt. Pas in juli kun je het hele meer rondrijden. We nemen het geheel nog eens in ons op en rijden dan weer terug naar Ashland.

’s Avonds gaan we naar het theater. Ashland is bekend vanwege het Oregon Shakespeare Festival. Behalve stukken van William Shakespeare zijn er ook andere voorstellingen. Wij gaan naar de musical Rent , een Broadway klassieker die speelt in New York in de jaren 80, tijdens de AIDS epidemie. Het festival duurt 9 maanden van het jaar en trekt bezoekers uit de hele staat Oregon en zelfs uit het buitenland 😉

Vanuit Ashland rijden via Interstate 5 naar Eugene. Eugene is een universiteitsstad (University of Oregon) en thuisstad van Nike. Vorig jaar vond hier het WK athletiek plaats. We verblijven hier in de Campbell House Inn. Een mooi houten gebouw met historie.

’s Middag rijden we de Skinner Butte op. Deze rotsformatie is vernoemd naar Eugene Skinner, de pionier die zich in 1846 hier vestigde en de stad in 1851 stichtte. Vanaf de top hebben we uitzicht over de stad.

Campbell House kent geen ontbijtbuffet, maar bediening aan tafel. We beginnen met vers fruit en een scone, gevolgd door zalm op toast en roerei. We beginnen de dag met een bezoek aan de campus van de University of Oregon, de grote universiteit van deze staat. Een enorme campus met veel groen en sportfaciliteiten. Hier vond vorig jaar het WK atletiek plaats. Het is zaterdag en dan is er in Eugene de Saturday Street Market. Op de kruising van Oak St en 8th Avenue bieden bakkers, slagers, boeren, handwerklieden en kunstenaars hun waren aan. Groente, fruit, brood, honing, kleding, sierraden, ceramiek, heilzame kruiden en nog veel meer. Zelfs een waarzegster en zelfs iets voor een natuurlijke baarmoeder. Er kan ook gegeten en gedronken worden. Vanuit allerlei culinaire tradities is er wat te halen. Muziekoptredens verhogen de sfeer. Het is wel erg druk.

We lunchen op de Public Market en in de middag rijden we naar Sylvan Ridge Winery, zo’n half uur ten zuidoosten van Eugene. Daar krijgen we op een wijngaard een wijnproeverij met een kaasplateau. Inmiddels is het heerlijk weer geworden en we zitten buiten te genieten van vier wijnen (pinot gris, rose, pinot noir reserve en malbec).

We reizen verder in noordelijke richting via de I-5 naar Salem. We komen daar rond 10.30 aan. Salem is de hoofdstad van de staat Oregon. We bekijken het Capitool van Oregon. Het is het derde Capitool dat gebouwd werd voor het parlement van Oregon. De eerste twee brandden allebei af. Deze versie stamt uit 1935 en is een moderne versie van een Capitool. De meeste staatsparlementen zijn vormgegeven naar het Capitool in Washington DC. Deze hier is in Art Deco stijl en verfrissend modern. Op de koepel staat een 7 meter hoog verguld beeld van de Pioneer, eveneens in Art Deco. De pionier staat op het punt een huis te bouwen met zijn bijl.

We drinken koffie en gaan dan verder naar Silverton. Hier staat een woonhuis dat is ontworpen door Frank Lloyd Wright, de beroemde modernistische Amerikaanse architect. Het is een van de laatste ontwerpen van Wright. Hij ontwierp het in 1956, hij overleed in 1959. Het huis werd gebouwd in 1964. Het was het woonhuis van een boerenechtpaar Gordon. Mevrouw Gordon was een textielkunstenaar, haar man boer en later cowboy. Zij gaven Lloyd Wright de opdracht voor een ontwerp van een modern woonhuis. Het ontwerp was boven het budget van de Gordons, maar nadat ze hun land hadden verkocht konden ze het toch laten bouwen. Het kostte $56.000 om te bouwen. Het werd een woonhuis met een ruime woonkamer en drie slaapkamers. Ongebruikelijk voor Wright had het ook een bovenetage. We krijgen een rondleiding van een uur, waarin het de geschiedenis en de architectuur van het huis worden toegelicht. Het huis is gered van de slopershamer door de Frank Lloyd Wright conservation foundation. De mensen, die het kochten van de kleinkinderen van de Gordons, wilden het slopen. Het huis werd gedoneerd aan de stichting, die het verplaatste naar de botanische tuin van de staat Oregon in Silverton.

Na de bezichtiging, rijden daarna naar Portland. We verblijven daar in het McManimins Crystal Hotel in downtown Portland. Het gebouw heeft een bewogen geschiedenis. Gebouwd in 1911 voor de wereldtentoonstelling, huisvestte het vooral arbeiders van een nabijgelegen bierbrouwerij. De begane grond was een handschoenenfabriek, koelhuis, een autobandenhandel tot het in 1941 een nachtclub werd waar alles kon. In de jaren 50 trok het de aandacht van de FBI en het Amerikaanse congres. Robert Kennedy deed er als senator onderzoek naar de handel en wandel van eigenaar Zusman. In die tijd was het een populaire jazz club. In de jaren ’70 werd het een Head Shop en een Gay badhuis. Er omheen ontstond de Gay driehoek van Portland. In 2011 werd het leegstaande pand door McManimins tot hotel gerenoveerd.

We drinken een cocktail in Ali’s Den in het hotel en eten ’s avonds in Zeus Café, eveneens in het hotel. Daarna gaan we naar Scandal, de oudste gay bar van Portland. Het publiek is een bonte verzameling van mensen van alle leeftijden en leeftstijlen. Vanavond is karaoke avond en velen vertonen hun kunsten

We blijven drie nachten in Portland